Vaart, inspiratie en ervaring: een uitstekend IFC

29 oktober 2015, 04:00
Meest gehoord tijdens 35e IFC: relationships, leadership, warmte en lef!
Meest gehoord tijdens 35e IFC: relationships, leadership, warmte en lef!
Het International Fundraising Congress (vorige week was de 35e editie) heeft een uitstekende reputatie. Maar voor de trouwe bezoekers leek er de laatste jaren toch enige metaalmoeheid op te treden. Dit jaar was het IFC vitaler en sprankelender dan de afgelopen jaren. De sfeer was als vroeger: we zijn hier om van elkaar te leren en elkaar te inspireren. Meest gehoorde woorden: relationships en leadership. Warmte en lef!

Grote imagocrisis leidt tot reflectie
Na een prikkelende openingsspeech over innovatie door activist/ondernemer/fondsenwerver Dan Pallotta (volgende week meer) trad er als vanouds een hele reeks grote namen uit de non-profitwereld aan. Uiteraard allereerst uit de Angelsaksische wereld.
Misschien was dat de oorzaak van de dynamische sfeer: in Groot-Brittannië woedde de afgelopen zomer de ergste imagocrisis rondom filantropie ever. Wellicht drongen de groten uit het communicatie/fondsenwervingsvak daarom zo aan op bescheidenheid en back to the roots. Na de juichende voorspellingen over alle spannende dingen die de digitale revolutie mogelijk heeft gemaakt (en nog zal maken), is het weer tijd voor de basis van het vak: Hoe spreek ik mensen aan met mijn goede doel? Hoe bouw ik een relatie op met mensen die meedenken en meebetalen aan mijn visie voor een betere wereld? Laat ik ze ook daadwerkelijk meedenken en -werken?

Niet zo schreeuwen, fondsenwervers!
Ken Burnett (van oorsprong copywriter, bekend van zijn standaardwerk Relationship Fundraising) vatte de ontstane crisis samen in de ervaringen van zijn moeder. Een hal vol ongeopende mailingen van goede doelen, allemaal even dwingend en wervend, allemaal even opdringerig. ‘Why do they shout at me?’ vroeg mevrouw Burnett, trouw donateur van diverse organisaties, zich af. Burnett: ‘Is dít wat wij verstaan onder een relatie met de achterban? Zouden we zó omgaan met onze echte vrienden? Zouden we onze echte vrienden zó om geld durven te vragen?’

Menselijkheid is cruciaal
Burnetts pleidooi voor soberder aanpak waarbij respect en een goede relatie uitgangspunt zijn, staat zeker niet haaks op alle technologische mogelijkheden. Burnett: ‘We gebruiken de overvloed aan data die we hebben vaak te mechanisch en te gestandaardiseerd. Waarom niet gewoon even bellen naar een oudere dame en vragen of ze zich nog thuis voelt bij onze organisatie? Of ze nog een goed idee heeft? En dat dan even zónder om geld te vragen.’

Alles willen vertellen is dodelijk
Ook Alan Clayton (bekend van Emotional Fundraising) pleitte voor simpelheid en soberheid in de communicatie. Vooral belangrijk: laat niet Jan en Alleman zich bemoeien met onze boodschap. En probeer niet alles te vertellen. ‘We beginnen met een oproep Save the Cows, en we eindigen met Be a Part of the Movement to Show Respect for the Mental en Fysical Suffering of the Bovines within the Limits of the Agricultural Perspective’. Slappe, angstige, verwaterde communicatie doet veel fondsenwerving de das om. Wees helder, direct, warm en vooral: inspirerend. Clayton: En dat is iets anders als keihard roepen.

Likes do not pay bills
Voor veel nieuwkomers was het even slikken dat vrijwel elke spreker de nadruk legde op de oudere donateurs. ‘Moeten we dan geen jongeren trekken?’
Zeker, benadrukte Geoffrey Peters (Direct Marketing-expert), moet je vooral doen. Maar bedenk wel: daar komt je geld niet vandaan. Likes on Facebook do not pay bills.

Change is good, take it on!
Al deze nadruk op de basics nam niet weg dat voortdurende verandering onze wereld bepaalt. En dus ook de dynamische non-profitsector. In een hartveroverende slotspeech vertelde Alberto Cairo (foto) (International Committee Red Cross Orthopaedic Programma in Afghanistan) over zijn weerzin tegen verandering. ‘Elke keer als ik dacht: dit is onze core business, nu gaan we niks meer veranderen, stond er opnieuw een hinderlijk vasthoudende ouder of een gemotiveerde gehandicapte voor mijn neus. Ze lieten zich niet wegjagen en ze dwongen me steeds een beetje af te wijken van ons mandaat.’
Resultaat: dit jaar deed een rolstoel basketbalteam uit Afghanistan mee aan de voorrondes van de Paralympics. Cairo: ‘En ik maar denken dat sport niet belangrijk is voor een oorlogsgebied. Je zou de verandering moeten zien die deze sporters hebben doorgemaakt. Ze hebben niet alleen kunstbenen en rolstoelen, ze hebben sinds lange tijd weer zelfrespect.’

Nieuw manifest, meer diversiteit
Marc van den Tweel (directeur Natuurmonumenten en non-executive Boardmember van de Resource Alliance, organisator van ondermeer het IFC): ‘Dit was inderdaad een bijzonder IFC. Onze nieuwe meerjarenstrategie is prikkelend en ambitieus. De Resource Alliance is veel meer dan een congresorganisatie, het wordt steeds meer een social enterprise die de civil society wereldwijd helpt zich te ontwikkelen.’
En wordt er nog iets gedaan aan de overkill aan Angelsaksische sprekers en praktijken? Van den Tweel: ‘Op alle fronten wordt er gewerkt aan meer diversiteit. Let maar op!’

www.resource-alliance.org/ifc
gerelateerde items